Marian Verdonk maakt monumentale schilderingen in wol. De doeken bestaan volkomen uit vezels en stoffen.

Wat mij fascineert in Mathilde, is: wie huisde er nu eigenlijk in het fenomeen Mathilde Willink?
Zelf zegt Mathilde volkomen zichzelf te zijn.
Echter, ze zegt ook “Alles is extra aan mij, omdat ik door die overdrevenheid graag op een vrouw wil lijken. Althans, op het beeld van een vrouw.”
Zogezegd leefde Mathilde in een zelfverkozen uiterlijk tafereel. Wat haar als persoon onbereikbaar lijkt te maken.
Niet vreemd, als je Mathilde over haar jeugd hoort spreken. “Ik ken geen moederliefde”, heeft ze gezegd.
Is Mathilde niet door haar moeder opgevoed? Of is dit haar subjectieve beleving?
Wat er ook is gebeurd, “mijn geest is onverbrand” zegt Mathilde.

Ik ben op zoek gegaan naar de geest van Mathilde. Die van haar als kind, en als volwassen vrouw.
Gekleed in een kwetsbaar gewaad.


Website: http://marianverdonk.nl